Jak tylko zwolniło się miejsce w pogotowiu rodzinnym, to Marysia zamieszkała z ciocią, wujkiem i przyszywanym rodzeństwem. W nowym domu wszystko było dla niej nowością: własne łóżeczko i pościel, zabawki, miejsce przy stole i krzesełko. Wciąż pytała z ogromnym zdziwieniem „To moje?”. Jakby nie dowierzała, że może mieć coś tylko dla siebie i że naprawdę na to zasługuje.
Zwyczajne czynności takie jak kąpiel, pójście na plac zabaw czy głaskanie kota zadziwiały ją i czasami nawet przerażały. A z czasem zaczęło jej to wszystko sprawiać frajdę.
Dziewczynka nie chodziła do żadnego przedszkola. Możliwe, że jej rodzice biologicznie nie bawili się i nie rozmawiali ze swoją małą córeczką. Prawdopodobnie nigdzie z nią nie wychodzili. Dlatego stresował ją przeraźliwie kontakt z nowymi osobami.
Jej rodzice zastępczy nadrabiają z nią teraz wszystkie zaległości. Widzą, jak wielki postęp zrobiła w ciągu kilku miesięcy spędzonych razem z nimi. Podczas wakacji zadbali, by jak najczęściej bawiła się na świeżym powietrzu na działce. Dzięki temu Marysia wreszcie odżyła, nabrała kolorów i choć troszkę przytyła. Powoli zaczyna mówić całymi zdaniami, układa puzzle, wreszcie ma apetyt i nawet dopytuje o jedzenie.
Już wkrótce zostanie skierowana do adopcji. Mamy nadzieję, że możliwie szybko pozna swoich rodziców adopcyjnych i będzie mogła stać się ich ukochanym dzieckiem.
Jeśli chcesz tak jak rodzina zastępcza Marysi wspierać dzieci zaniedbane i opuszczone, to napisz do nas lub zadzwoń - 506 980 979.
Możesz pełnić tę rolę niezawodowo lub zawodowo. Możesz mieć żonę/męża, partnerkę/partnera lub mieszkać w pojedynkę. Ważne, by w Twoim domu i sercu było miejsce dla dziecka/dzieci po traumach.
*Imię zostało zmienione.
